Gdzie pracujemy - Mali - Afryka Zachodnia - Dedykacja Nowego Testamentu

Dedykacja Nowego Testamentu

Dnia 8.01.2005 w Timbuktu w Afryce Zachodniej miała miejsce uroczystość dedykacji Nowego Testamentu na język tamasheq. Oto krótka relacja z tego wydarzenia:

Sobota, 8 stycznia 2005, późne popołudnie.

Wreszcie doczekaliśmy się. Sala kościoła baptystów w Timbuktu powoli wypełnia się gośćmi, przedstawicielami różnych organizacji misyjnych pracujących w tym kraju. Najważniejsi są jednak Tuaregowie. To jest ich święto. Ubrani w swoje odświętne stroje promienieją radością i podekscytowaniem. Przygotowali zapewne specjalny program i teraz czekają na moment rozpoczęcia. W końcu przychodzi burmistrz Timbuktu i można zacząć uroczystość. Przywitanie gości, modlitwa, a potem pieśni i przemówienia przeplatają nabożeństwo.

Jestem pod wrażenim skromności Ibrahima i Nouh. To przecież oni odegrali kluczową rolę w dokonaniu przekładu, jednak nie chcą być w centrum uwagi. Cały program raczej skupia się na oddaniu chwały Bogu za cały zespół różnych ludzi i kościołów, które przyłożyły rękę do tego dzieła, aby Tauregowie otrzymali Słowo Boże wydrukowane w języku ich serca.

Uroczystość przebiega w dwóch językach, francuskim i tamaszek. Gosia tłumaczy nam niektóre przemówienia. Słucham niedbale, bo jestem po prostu pod wrażenim tej historycznej chwili, w której mamy przywilej uczestniczyć. Oto bierzemy udział w dedykacji Nowego Testamentu w tamaszek. Po części jest to 'pierwsze dziecko BSMu.'

Moje myśli uciekają do pierwszego spotkania z Gosią podczas seminarium o misji w ośrodku Kościoła EA w Salmopolu, w lutym 1992 roku. Chciała zostać misjonarką. Wyjechała na szkolenia do Anglii gdzie w Centrum Wycliffe'a poznała Ibrahima. Pobrali się w 1994 roku i wyjechali do Mali. Tak oto Pan sprawił, że polskie zbory, które chciały wspierać i modlić się o służbę Gosi, otrzymały możliwość wylewania Bożych błogosławieństw na pustyni, tej duchowej i fizycznej.


Teraz, po 10 latach służby, Nowy Testament ujrzał światło dzienne. Woda życia może być teraz wylewana na duchową pustynię i nieść życie tym, którzy ją przyjmą.